საინჟინრო სისტემები
წყალმომარაგება
შიდა ქსელი, სატუმბი სადგურები და სახანძრო წყალმომარაგება.
შენობის წყალმომარაგება ქალაქის ქსელთან შეერთებიდან იწყება: შემოყვანის კვანძი, წყლის აღრიცხვა და, სადაც პროექტი ითხოვს, რეზერვუარი. შიგნით ქსელი იყოფა — სასმელი წყლის სტოიაკები სართულებზე ადის და ცივ და ცხელ წყალს აწვდის სველ წერტილებს, სახანძრო მაგისტრალი კი ცალკე მიდის ჰიდრანტებამდე და სატუმბ კვანძამდე, ხოლო კანალიზაცია თვითდინებით გაიყვანს ჩამდინარე წყალს. სამივე ნაწილი ერთ შენობაშია, მაგრამ სხვადასხვა რეჟიმში მუშაობს: სასმელი ქსელი ყოველდღე, სახანძრო კი წლების განმავლობაში ელოდება, რომ ერთ მომენტში სრული ხარჯი უზრუნველყოს. სწორედ ამიტომ მათი გამიჯვნა პროექტის პირველივე გადაწყვეტილებაა.
ქსელის კრიტიკული წერტილი ზედა სართულის ყველაზე შორეული ონკანია: სწორედ იქ უნდა შენარჩუნდეს ის წნევა და ხარჯი, რომელსაც სანტექნიკური მოწყობილობა ითხოვს, მაშინაც კი, როცა ქვედა სართულებზე რამდენიმე წერტილი ერთდროულად მუშაობს. ამ ერთი მაჩვენებლიდან გამომდინარეობს მილების დიამეტრი, სატუმბი ჯგუფის წარმადობა და დაწნევა, სარეზერვო ტუმბო, სიმაღლის ზონებად დაყოფა და წნევის დამწევი სარქველები ქვედა ზონაში — ზემოთ წყალი რომ არ აკლდეს, ქვემოთ კი ზედმეტმა წნევამ სანტექნიკა არ დააზიანოს. ტრასა ვენტილაციასთან, ელექტრობასთან და კონსტრუქციებთან უნდა შეთანხმდეს მანამ, სანამ გადახურვები და შახტები დაიხურება; კანალიზაციაში იმავე როლს ქანობი და საჰაერო სტოიაკი ასრულებს — ისინი წყვეტენ, გაჩნდება თუ არა სუნი და ხმაური მაშინ, როცა ზემოდან დიდი მოცულობა ერთბაშად ჩამოდის. ზღვარზე გათვლილი ქსელი ამას გვიან აჩვენებს: ჰიდრავლიკური დარტყმა, წნევის ხტუნვები, ტუმბოს ხშირი ჩართვა-გამორთვა და გაჟონვა უკვე მოპირკეთებულ კედელში.
ყოველდღიურობაში სწორად მოწყობილი წყალმომარაგება შეუმჩნეველია: ონკანი დილითაც და საღამოსაც ერთი და იმავე წნევით მუშაობს, ცხელი წყალი მაშინვე მოდის, ტუმბოს ხმა ბინებამდე არ აღწევს, სატუმბ სადგურში კი მშრალია. შესამჩნევი მხოლოდ ის კვანძები უნდა დარჩეს, რომლებსაც მომსახურება სჭირდება: ჩამკეტი არმატურა თითოეული სტოიაკის ძირში, ფილტრი, უკუსარქველი და აღრიცხვის კვანძი ხელმისაწვდომ ადგილას, სარევიზიო ხვრელები კანალიზაციის ტრასაზე. იქვე რჩება გამოცდისა და გამორეცხვის ოქმები და ნახაზები, რომლებსაც მომდევნო წლების ნებისმიერი შეკეთება დაეყრდნობა. ჩაფარებული მილი ყველაზე ძვირი გამოსასწორებელი ნაწილია — გათვლასა და გამოცდაზე დაზოგილი დღე მოგვიანებით დემონტაჟად უბრუნდება ობიექტს.
რას მოიცავს
- შიდა წყალმომარაგების ქსელი
- სახანძრო სატუმბი სადგურები
- წნევის გათვლა და ტუმბოების შერჩევა
- კანალიზაციის ქსელი
- სისტემის ტესტირება
სად გამოიყენება
- მრავალსართულიანი საცხოვრებელი კორპუსები
- სასტუმროები და სააპარტამენტო ობიექტები
- საოფისე შენობები და ბიზნესცენტრები
- სავაჭრო ცენტრები და სუპერმარკეტები
- კლინიკები, უნივერსიტეტები, სასწავლო კორპუსები
- საწარმოები, საწყობები, მიწისქვეშა ავტოსადგომები
სტანდარტები და ნორმები
შენობის შიდა სასმელი წყლის ქსელს EN 806-ის სერია აღწერს: როგორ შეირჩევა დიამეტრები, რა მასალა დაიშვება და როგორ სრულდება გამორეცხვა და წნევაზე გამოცდა მონტაჟის დასრულების შემდეგ. EN 1717 განსაზღვრავს, სად არის სავალდებულო უკუდინების საწინააღმდეგო დაცვა, რომ ტექნიკური ან სახანძრო ქსელის წყალი სასმელ ქსელში ვერ დაბრუნდეს. თვითდინებადი შიდა კანალიზაციის ქანობი, სტოიაკის დიამეტრი და საჰაერო ხაზი EN 12056-ის სერიით გაიანგარიშება. სახანძრო ნაწილში სატუმბი კვანძი ეყრდნობა სტაციონარული სახანძრო ტუმბოების NFPA 20-ს, ჰიდრანტებისა და შლანგური კვანძების განლაგება EN 671-ის სერიას, ხოლო როცა იგივე სატუმბი სადგური სპრინკლერულ ქსელს ემსახურება, გათვლა EN 12845-ის მოთხოვნებს ექვემდებარება. ამ ყველაფერს ზემოდან ედება საქართველოში მოქმედი სამშენებლო ნორმები და სახანძრო უსაფრთხოების ტექნიკური რეგლამენტი, რომელიც განსაზღვრავს, რა წყლის მარაგი და რა წნევაა საჭირო კონკრეტული ტიპის ობიექტზე.
გჭირდებათ კონსულტაცია?
დაგვირეკეთ ან მოგვწერეთ. განვსაზღვრავთ, რა სისტემა სჭირდება თქვენს ობიექტს.
ხშირად დასმული კითხვები
რით განსხვავდება სასმელი და სახანძრო წყალმომარაგება?
სასმელი ქსელი ყოველდღიურ მოხმარებაზეა გათვლილი, სახანძრო კი იმაზე, რომ ერთი მოვლენის დროს განსაზღვრული ხნის განმავლობაში ნორმით დადგენილი ხარჯი და წნევა უზრუნველყოს. ამიტომ მათ განსხვავებული დიამეტრი, მასალა და სატუმბი აღჭურვილობა აქვთ, ნორმა კი მათ გამიჯვნას ითხოვს, რომ ერთმა მეორე არ დააბინძუროს. ზოგ ობიექტზე დამატებით საჭიროა სახანძრო მარაგის რეზერვუარი, თუ ქალაქის ქსელი საჭირო ხარჯს ვერ იძლევა.
რატომ არის სუსტი წნევა ზედა სართულებზე?
უმეტეს შემთხვევაში ან შემოყვანის წნევა არ არის საკმარისი შენობის სიმაღლისთვის, ან სტოიაკის დიამეტრი არასწორადაა შერჩეული. პასუხი უფრო დიდი ტუმბო არ არის: საჭიროა ჰიდრავლიკური გათვლა ზედა სართულის ყველაზე შორეულ წერტილამდე, სიმაღლის ზონებად დაყოფა, სიხშირული მართვის მქონე სატუმბი ჯგუფი და ქვედა ზონაში წნევის დამწევი სარქველები. ამის გარეშე ზედა სართულებზე წყალი აკლდება, ქვედაზე კი ზედმეტი წნევა სანტექნიკას ანგრევს.
შესაძლებელია თუ არა წყალმომარაგების გადაკეთება მოქმედ შენობაში?
დიახ, მაგრამ პირობები სხვაა: ტრასა უნდა ჩაჯდეს არსებულ შახტებში ან გაიაროს ღიად, სამუშაო ეტაპებად და წყლის გამორთვის წინასწარ შეთანხმებული გრაფიკით სრულდება და დემონტაჟ-აღდგენის მოცულობა შესამჩნევად მეტია. ამიტომ მოქმედ ობიექტზე ყველაფერი დათვალიერებით და არსებული ქსელის შემოწმებით იწყება, რომ ცხადი იყოს, რა იცვლება და რა რჩება.
რაზეა დამოკიდებული წყალმომარაგების სისტემის ღირებულება?
მთავარი ცვლადი შენობის სიმაღლეა. სანამ შენობა დაბალია, შემოყვანის წნევა შესაძლოა საკმარისი აღმოჩნდეს; სიმაღლის მატებასთან ერთად კი ჩნდება სატუმბი ჯგუფი სარეზერვო ტუმბოთი, სიხშირული მართვა, ზონებად დაყოფა და წნევის დამწევი სარქველები ქვედა ზონაში — და სწორედ ეს კვანძები, მათთვის საჭირო სათავსო და ცალკე კვების ხაზი ცვლის ხარჯთაღრიცხვას ყველაზე ძლიერად. ამას ემატება სველი წერტილების რაოდენობა, ცხელი წყლის მომზადების სქემა, სახანძრო ნაწილის მოცულობა და მილგაყვანილობის სიგრძე. რომელი ფაქტორი რამდენად განსაზღვრავს ღირებულებას, დათვალიერებისას ირკვევა: რა წნევასა და ხარჯს იძლევა შემოყვანა, სად ჩაჯდება სატუმბი კვანძი და რა რჩება არსებული ქსელიდან.
კონსულტაციის მოთხოვნა
შეავსეთ ფორმა და დაგიკავშირდებით სამუშაო საათებში.