მთავარ შიგთავსზე გადასვლა

უსაფრთხოება და ტექნოლოგიები

პროგრამული უზრუნველყოფა

სისტემების ინტეგრაცია და მომხმარებელთა აღრიცხვის გადაწყვეტები.

ერთ ობიექტზე ხშირად რამდენიმე დამოუკიდებელი სისტემა მუშაობს: ვიდეო სათვალთვალო სისტემა, შეზღუდული დაშვების სისტემა, დაცვითი სიგნალიზაცია და მრიცხველები, თითოეული საკუთარი პროგრამით და საკუთარი პაროლით. პროგრამული ნაწილის ამოცანაა, ეს სისტემები ერთ ინტერფეისში გაერთიანდეს: მოვლენები ერთ ქრონოლოგიად ეწყობა და არქივში ძებნა ერთი ადგილიდან ხდება. ცალკე მიმართულებაა მომხმარებელთა აღრიცხვა: შესასვლელზე დაყენებული სენსორი ან კამერა გავლას ციფრად აქცევს და დგება საათობრივი და დღიური დატვირთვის სურათი.

თითოეული სისტემა თავისთვის იტოვებს იმას, რაც სხვას სჭირდება: კამერის არქივი საკუთარი პაროლის უკან დგას, დაშვების კონტროლერს ბარათების ბაზა შიგნით აქვს, დაცვითი პანელი კი გარეთ ხშირად მხოლოდ მშრალ კონტაქტს აწვდის. ამიტომ პირველი კითხვა ისაა, რას გასცემს გარეთ უკვე დამონტაჟებული მოწყობილობა: ღია პროტოკოლს, SDK-ს თუ დოკუმენტირებულ API-ს, და ეს ობიექტზე მოწყობილობების ნახვით მოწმდება, არა კატალოგით. შემდეგ სამი რამ უნდა შეჯერდეს: საათი, რადგან დროში აცდენილი სისტემები ერთსა და იმავე მოვლენას ჟურნალში ორ სხვადასხვა დროს ჩაწერს; სახელები, რადგან ერთსა და იმავე კარს ორ პროგრამაში ორი აღნიშვნა აქვს; და თავად ადამიანი, რომელიც ერთ სისტემაში ბარათის ნომერია, მეორეში კი სახე. სერვერი, მეხსიერების მოცულობა და ქსელის სეგმენტაცია მოწყობილობების რაოდენობასა და შენახვის ვადაზე ითვლება. დაუგეგმავი ინტეგრაცია ორ რამეში ჩანს: მრიცხველი ჯგუფურად შემოსულ ხალხს ვერ ყოფს, ხოლო უფლებები გამიჯნული არ არის და ყველა ხედავს ყველაფერს.

მორიგე ოთხი ეკრანის ნაცვლად ერთს უყურებს: კარის გახსნა, განგაშის სიგნალი და იმავე წამის კადრი ერთ ფანჯარაშია და პროგრამებს შორის გადართვა აღარ სჭირდება. ამავე ადგილიდან დგება ანგარიშები: შესასვლელების დატვირთვა, პიკის საათები, დაშვების აღრიცხვა, და ამ მონაცემებზე წყდება, სად სჭირდება პერსონალი და რომელი შესასვლელი გამოიყენება სინამდვილეში. ანგარიში იმდენად ღირს, რამდენადაც სანდოა მისი წყარო: თუ მრიცხველი გაუწყობელია ან კარის სენსორი გამორთულია, ციფრი მაინც დაიწერება, ოღონდ არასწორი. კამერებისა და კონტროლერების პარკი წლების განმავლობაში იცვლება, ამიტომ ინტეგრაცია ინტერფეისებს უნდა დაეყრდნოს და არა კონკრეტული მოდელის თავისებურებებს, რომ ერთი მოწყობილობის შეცვლამ მთელი სურათი არ დაშალოს.

რას მოიცავს

  • ინდივიდუალური პროგრამული გადაწყვეტები
  • არსებულ სისტემებთან ინტეგრაცია
  • მომხმარებელთა აღრიცხვა და ანალიტიკა
  • ანგარიშგების ინსტრუმენტები
  • მხარდაჭერა და განახლებები

სად გამოიყენება

  • მაღაზიათა ქსელები, სადაც ფილიალები ერთი ცენტრიდან იმართება
  • სავაჭრო ცენტრები, სადაც ნაკადი შესასვლელების მიხედვით იზომება
  • ბიზნესცენტრები რამდენიმე მოიჯარით
  • სასტუმროები, სადაც კორპუსი რამდენიმეა, სამორიგეო კი ერთი
  • საწყობები და საწარმოები რამდენიმე შესასვლელითა და ჭიშკრით
  • საუნივერსიტეტო კამპუსები და კლინიკები, სადაც ერთი ბარათი ბევრ კარს ხსნის

სტანდარტები და ნორმები

პროგრამა თავად არ არის გამოვლენის საშუალება: სახანძრო განგაშის გადაწყვეტილება EN 54-ისა და NFPA 72-ის შესაბამის სერტიფიცირებულ პანელში რჩება, ინტეგრირებული ინტერფეისი კი მას მხოლოდ აჩვენებს და ჟურნალში იწერს. ვიდეო ნაწილში მოქმედებს ვიდეო სათვალთვალო სისტემების EN სტანდარტები (EN 62676-ის სერია), რომლებიც განსაზღვრავს, რა ხარისხის გამოსახულებას მოითხოვს კონკრეტული ამოცანა და როგორ უნდა იყოს ჩანაწერი დაცული ცვლილებისგან; დაშვების ნაწილში მოქმედებს დაშვების სისტემების EN სტანდარტები, რომლებიც შესასვლელის დაცვის ხარისხს აწესებს; მოწყობილობებს შორის კავშირი კი პრაქტიკაში ONVIF-სა და OSDP-ს ეყრდნობა. ცალკე საკითხია პერსონალური მონაცემები: ვიდეოჩანაწერი, გავლის ჩანაწერი და ბიომეტრიული მონაცემი, თუ ასეთი გამოიყენება, საქართველოს პერსონალურ მონაცემთა დაცვის კანონმდებლობას ექვემდებარება, ამიტომ შენახვის ვადა და დაშვების უფლებები პროექტირების ეტაპზე განისაზღვრება.

გჭირდებათ კონსულტაცია?

დაგვირეკეთ ან მოგვწერეთ. განვსაზღვრავთ, რა სისტემა სჭირდება თქვენს ობიექტს.

ხშირად დასმული კითხვები

  • რა ხდება, თუ კამერები და დაშვების სისტემა უკვე დაყენებულია?

    უმეტეს შემთხვევაში არსებული მოწყობილობა რჩება, თუ ის ღია პროტოკოლს ან დოკუმენტირებულ ინტერფეისს უჭერს მხარს. ზუსტი პასუხი კონკრეტული მოდელების ნახვის შემდეგ დგინდება, რადგან ერთი და იმავე ბრენდის ორი თაობა სხვადასხვანაირად იქცევა. თუ რომელიმე კვანძი დახურულია, ჩვეულებრივ ან მის წინ გადამყვანი ემატება, ან სწორედ ეს ნაწილი იცვლება და დანარჩენი რჩება.

  • როგორ ითვლის სისტემა მომხმარებლებს და რამდენად ზუსტია?

    აღრიცხვა შესასვლელზე დაყენებული სენსორით ან კამერით ხდება, რომელიც გავლის მიმართულებას ცნობს. სიზუსტეზე მოქმედებს დაყენების სიმაღლე, ხედვის კუთხე, განათება და კარის სიგანე; ყველაზე ხშირი შეცდომის წყარო კი ჯგუფურად შემოსული ხალხი და კართან გაჩერებული ადამიანია. ამიტომ მონტაჟის შემდეგ სისტემა ობიექტზე ზუსტდება და მისი ციფრები ხელით დათვლით მოწმდება.

  • ვინ ხედავს ჩანაწერებს და რამდენ ხანს ინახება მონაცემები?

    ხედვის უფლება როლებად იყოფა: ვინ უყურებს ვიდეოს, ვინ ხსნის არქივს, ვინ ცვლის პარამეტრებს, და თავად ეს მოქმედებებიც ჟურნალში იწერება. შენახვის ვადას ობიექტის საჭიროება და პერსონალურ მონაცემთა კანონმდებლობა განსაზღვრავს, არა მყარი დისკის მოცულობა. ორივე საკითხი პროექტირების ეტაპზე უნდა გადაწყდეს, წინააღმდეგ შემთხვევაში სისტემის გადაწყობა მოგვიანებით გახდება საჭირო.

  • რა ღირს არსებული სისტემების ინტეგრაცია?

    მოცულობას ორი რამ წყვეტს: რამდენი სისტემა უნდა გაერთიანდეს და რამდენად ღიაა მათი ინტერფეისი. ორი სისტემა, რომელსაც დოკუმენტირებული API აქვს, კონფიგურაციით უკავშირდება ერთმანეთს; დახურული კვანძი კი ან გადამყვანს მოითხოვს, ან ცალკე დაწერას, და სწორედ ეს განსხვავება ცვლის ციფრს ყველაზე ძლიერად. ამიტომ ღირებულებაზე საუბარი მოწყობილობების სიის ნახვის შემდეგ ხდება: მოდელი და მისი პროგრამული თაობა აქ იმაზე მეტს განსაზღვრავს, ვიდრე ობიექტის ფართი.

კონსულტაციის მოთხოვნა

შეავსეთ ფორმა და დაგიკავშირდებით სამუშაო საათებში.

+995 595 850 777დაგვიკავშირდი